Friday, 3 August 2018

തത്ത്വമസി - ഒരു ശബരിമല യാത്ര



രാമുവും മകന്‍ രോഹനും ശബരിമലയ്ക്ക് പോകാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്.മാലയിട്ടതിന് ശേഷം ഒരു പ്രത്യേക ആവേശവും അനുഭൂതിയും ആണ് രോഹന്. എന്നും കൂട്ടാലക്കുളത്തില്‍ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തില്‍ കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കുളിച്ച് കൂട്ടശരണം വിളികളോട് കൂടി കൂട്ടാല അമ്പലത്തില്‍ തോഴുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ പതഞ്ഞു പൊങ്ങി വരുന്ന ആ ആനന്ദമുണ്ടല്ലോ അത് മറ്റൊരിക്കലും മറ്റൊരിടത്തും കിട്ടാറില്ല..!!

എല്ലാ വര്‍ഷവും മുടങ്ങാതെ പോകുന്ന ഗംഗന്‍ ആണ് അവരുടെ ഗുരുസ്വാമി അതായത് ടീം ലീഡര്‍. രാമുവിന് ഗംഗനെന്ന ഗുരുസ്വാമിയെ നന്നായിട്ടറിയാം. കൂടെപ്പോകുന്ന സംഘത്തിലെ ഓരോരുത്തരുടേയും സംശയങ്ങള്‍ക്ക് നല്ല കാഴ്ചപ്പാടോട് കൂടി മറുപടി തരാന്‍ ഗുരു ഗംഗന് കഴിയും. അവരുടെ സംഘം ചേര്‍ന്നുള്ള പല യാത്രകളും പല ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും വഴി തെളിച്ചിട്ടുണ്ട്.

യാത്ര എന്നാല്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ അടുത്തറിയുക എന്നാണല്ലോ. പുസ്തകത്തില്‍ പല ആവൃത്തി വായിക്കുന്നത് ഒന്ന് നേരിട്ട് കണ്ടാല്‍ കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകും. അതാണ്‌ യാത്രയുടെ പ്രത്യേകത...

രോഹന് യാത്രകള്‍ എന്നാല്‍ കണ്ടും, കേട്ടും, തൊട്ടും, തലോടിയും ചോദിച്ചും പറഞ്ഞും അറിയുക എന്നാണ്. ഈ യാത്രയും അങ്ങനെ ആകണേ...രോഹന്‍റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു...!!

താമസിയാതെ ആ കാത്തിരുന്ന ദിവസം വന്നു. കെട്ടുനിറച്ച് യാത്ര പുറപ്പെടുന്ന ദിവസം. കാനന വാസനെ നേരിട്ട് കാണാനുള്ള ദിവസം. അതിരാവിലെ എല്ലാവരും കൂട്ടാലക്കുളത്തില്‍ കുളിച്ച്, കൃഷ്ണന്‍റെ അമ്പലത്തില്‍ ‍കെട്ടുനിറയ്ക്കായി എത്തി.

കെട്ടുനിറയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള താളത്തിനൊത്ത ശരണധ്വനി രോഹനെ വളരെയധികം ആകര്‍ഷിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് നാളികേരത്തിന്‍റെ കണ്ണിലൂടെ ചെറു ചൂടുള്ള നെയ്യ് കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെയായി ഒഴിച്ചു നിറയ്ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ശരണം വിളിക്കുന്ന ആ സാന്ദ്രമായ അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് വേറെത്തന്നെയാണ്. എല്ലാം പ്രതീകാത്മകമാണ്. നെയ്യും, തേങ്ങയും മനസ്സും ശരീരവും എന്ന പോലെ ഇരു മുടിക്കെട്ടും, അതിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളും എല്ലാം പ്രതീകാത്മകങ്ങളാണ് എന്ന് ഗുരുസ്വാമി ഗംഗന്‍ പറഞ്ഞത് രോഹന് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

അധികം താമസിയാതെ എല്ലാവരുടെയും കെട്ടുനിറ കഴിഞ്ഞു. ഇരുമുടിക്കെട്ടെടുത്ത് തലയില്‍ വച്ച് ഓരോ നാളികേരം എറിഞ്ഞുടച്ച് എല്ലാവരും വരി വരിയായി ക്ഷേത്രത്തിന് വലതു വശത്തുകൂടെ ശരണം വിളിയുമായി, മുന്നോട്ട് നടന്നു... പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ. ഓരോ യാത്രകളും അങ്ങനെയാണല്ലോ. മുന്നോട്ട്, മുന്നോട്ട്...മുന്നോട്ട്.. നമ്മുടെ ജീവിത യാത്രയും.

പണ്ട് ഘോര വനത്തിലൂടെ കാല്‍ നടയായി യാത്ര ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ആ സാഹസികതയുടെ മിന്നൊളിയാണ് താന്‍ ഇപ്പോള്‍ കാണുന്നത്... രോഹന്‍ ചിന്തിച്ചു.

എല്ലാവരും വണ്ടിയില്‍ കയറി. വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തപ്പോള്‍ ശരണം വിളികള്‍ ഒന്ന് കൂടി ഉറക്കെ മുഴങ്ങി. യജ്ഞാഗ്നിയില്‍ നെയ്യ് ഒഴിക്കുമ്പോള്‍ തീ ഒന്ന് ആളിക്കത്തുന്നത് പോലെ.. പിന്നെ ശാന്തമായി.

അതിരാവിലെ ഉള്ള യാത്ര രോഹന് വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. തെന്നിളം കാറ്റ് മുഖത്ത് തലോടുമ്പോള്‍ ഉള്ള ഒരു സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണ്. ആ കുളിര്‍മ്മ താഴേക്കിറങ്ങി ഹൃദയത്തിലൂടെ ദേഹമാസകലം പരക്കുന്നത് ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭൂതിയാണ്.

ബാല സൂര്യന്‍ കല്ലടിക്കോടന്‍ മലയുടെ മുകളില്‍ നിന്നും എത്തി നോക്കുന്നു. ഒളിച്ചുകളിക്കുകയാണ് അവന്‍. വണ്ടിയുടെ വേഗതയ്ക്കനുസരിച്ച് അവന്‍ ആ‍ മലനിരയുടെ പല മടക്കുകളിലൂടെയും എത്തി നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന്‍റെ ബാല കിരണങ്ങള്‍ നാടാസകലം സ്വര്‍ണ്ണാഭ പരത്തുന്നു.

ഒലവക്കോട് ഒരു ചായക്കടയ്ക്കു മുന്നില്‍ വണ്ടി നിറുത്തി. രാവിലത്തെ ഞങ്ങളുടെ പെട്രോള്‍ നിറയ്ക്കല്‍ ഈ ചായക്കടയില്‍ നിന്നാണത്രേ…!!

കുളിരുന്ന പ്രഭാതത്തില്‍ നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ഇഡ്ഡലിയും പച്ചമുളകരച്ച നാളികേര ചട്ണിയും കൂടെ പാലക്കാടന്‍ ചട്ടിണിപ്പൊടിയും അതും നല്ലെണ്ണയില്‍ ചാലിച്ചത്... !! ആഹാ... കൂടെ വടയും ചായയും കൂടി ആയപ്പോള്‍ എന്താ രസം…!! കുറേ കാലങ്ങളായി കിട്ടാത്ത രുചി.

പ്രാതല്‍ കഴിഞ്ഞ് വണ്ടിയില്‍ കയറുമ്പോള്‍ രോഹന്‍ ഗംഗേട്ടന്‍റെ അടുത്തിരുന്നു. ഈ യാത്ര, കുറേ കാലമായി മനസ്സില്‍ ഉരുട്ടിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്ന പല പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും ഉത്തരം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ ഉതകുന്നതാകണം .

രോഹന്‍ ഒച്ചയനക്കിക്കൊണ്ട് ഗംഗേട്ടനോടു ചോദിച്ചു. ഗംഗേട്ടാ എനിക്കൊരു സംശയം. ഗംഗന്‍ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്‍ ചോദ്യത്തിന്‍റെ ആദ്യത്തെ അമ്പ് എയ്തു. ഗംഗേട്ടാ, ഈ അയ്യപ്പന്‍റെ ജനനം എങ്ങനെയാ ഉണ്ടായത്. പൊതുവേ പ്രചാരത്തിലുള്ള കഥ , ശിവന് മോഹിനിയില്‍ ഉണ്ടായതാണ് അയ്യപ്പന്‍ എന്നാണല്ലോ?

നീ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ എന്ന പോലെ ഗംഗന്‍ ഒരു ചെറു ചിരി ചിരിച്ചു.. എന്നിട്ട് കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്‍ന്ന താടിയില്‍ മെല്ലെ തടവി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി

ഇതിന്‍റെ വാസ്തവം അറിയാന്‍ നമുക്ക് കുറച്ചു പുറകോട്ട് ചിന്തിക്കേണ്ടിവരും. ഗുരു ഗംഗന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പതുക്കെ വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. കുട്ടികള്‍ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ യുക്തി യുക്തമായി ഉത്തരം നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ പ്രശ്നമാണ്. ടിവിയും ഗൂഗിളും യൂട്യൂബും ഉള്ള ഈ കാലത്ത് അവര്‍ തന്നെ മിക്കതിനും ഉത്തരം കണ്ടുപിടിക്കും... എങ്കിലും നമുക്കറിയുന്നത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക തന്നെ..

ചരിത്രപരമായി വളരെ പുരാതന ക്ഷേത്രമാണ് ശബരിമല. രാമായണത്തില്‍ ശബരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കഥയുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ശബരിമലയ്ക്ക് ആ പേര് കിട്ടിയത്.

ആ കഥ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് രോഹന്‍. രാമനും ലക്ഷ്മണനും സീതയെ അന്വേഷിച്ച് ഈ വഴിക്ക് പോയപ്പോള്‍, ശബരി പഴങ്ങള്‍ കടിച്ചു നോക്കി മധുരമുള്ളത് മാത്രം കൊടുത്ത കഥയല്ലേ…

അതെ ..അതെ‍ ഗംഗന്‍ തലയാട്ടി.പണ്ട് ഏകദേശം ക്രി. മു അഞ്ചാം ശതകത്തില്‍ ആയിരിക്കാം ചേര ചോള രാജാക്കന്മാര്‍ ഭരിച്ചിരുന്ന കാലം. അക്കാലത്ത് ഹിന്ദു മതത്തില്‍ ശൈവ വൈഷ്ണവ വിശ്വാസങ്ങള്‍ വളരെ ശക്തമായിരുന്നു. ഈ വിശ്വാസികള്‍ തമ്മില്‍ വളരെയധികം സ്പര്‍ദ്ധയും നിലനിന്നിരുന്നുവത്രേ...!!

അതെയോ, അതെങ്ങനെ.. നമുക്ക് ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഒരു വ്യത്യാസം തോന്നുന്നില്ലല്ലോ. രഘുവും ചര്‍ച്ചയില്‍ കൂടി.

ഗംഗന്‍ തുടര്‍ന്നു. ഇന്ന് അങ്ങനെ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ കുറവായിരിക്കാം. പക്ഷേ നമ്മുടെ പുരാണങ്ങള്‍ തന്നെ എടുത്തു നോക്കൂ.

വിഷ്ണു പുരാണത്തില്‍ ശിവനെ എപ്പോഴും ശക്തി കുറഞ്ഞും താഴെയുമായാണ് ചിത്രീകരിക്കുക.ഭസ്മാസുരന് വരം കൊടുത്ത കഥ തന്നെ നോക്കൂ. ശിവന്‍ വരം കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഓടുകയല്ലേ. അവസാനം വിഷ്ണുവല്ലേ രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ എത്തുന്നത്. അതും പഴയ മോഹിനി വേഷം കെട്ടി.

അത് പോലെ ശിവ പുരാണത്തില്‍ വിഷ്ണുവിന് ശക്തി കുറഞ്ഞതായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. എല്ലാ പരിഹാരങ്ങള്‍ക്കും വിഷ്ണുവടക്കം എല്ലാവരും ശിവന്‍റെ കൈലാസത്തില്‍ എത്തും, അഭ്യര്‍ത്ഥനയുമായി...!!

ദേവീ പുരാണത്തില്‍ ശിവനും വിഷ്ണുവും ശക്തി കുറഞ്ഞവരാണ്. ദേവിക്കാണ് ശക്തി കൂടുതല്‍.അങ്ങനെ ഓരോ പുരാണങ്ങളിലും അതാത് വിശ്വാസക്കാര്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഈ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ പണ്ടു കാലങ്ങളില്‍ വളരെക്കൂടുതല്‍ ആയിരുന്നു. ഇത് കൊച്ചു കലഹങ്ങളില്‍ വരെ എത്തിയിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാര്‍ പറയുന്നു.

അക്കാലത്താണ് പല പണ്ഡിതരും ചേര്‍ന്ന് ശൈവ വൈഷ്ണവ വിശ്വാസങ്ങള്‍ സമന്വയിപ്പിക്കാന്‍ വളരെ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു തുടങ്ങിയത്.

അതി പുരാതന പ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീ ശാസ്താവിനെ ശൈവ വൈഷ്ണവ ശക്തി സമന്വയിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ ഇവരുടെ കലഹങ്ങള്‍ക്ക് കുറവ് വന്നേക്കാം എന്ന് ‍ അവര്‍ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകണം.

ആ ശക്തി സമന്വയത്തിന് ഒരു ആധികാരികത വരുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മോഹിനിയുടെയും ശിവന്‍റെയും കഥ പുരാണത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ളിടത്ത് അവര്‍ ഒരു കുഞ്ഞിന്‍റെ കഥ കൂടി കൂട്ടി. അത് പിന്നീട് ഫലവത്താവുകയും വളരെ പ്രചാരത്തില്‍ വരികയും ചെയ്തു.

പക്ഷേ, അതങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണല്ലോ, ഗംഗാ... എന്തെങ്കിലും തെളിവുണ്ടോ. ഇതെല്ലാം കേട്ടിരുന്ന ചന്ദ്രന്‍ ഇടക്കു കയറി ചോദിച്ചു.

ഗംഗനും തലയാട്ടി.. ശരിയാണ് അത്ര എളുപ്പത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാവുന്നതല്ല ഈ വക സംഗതികള്‍.

ഒരു ചെറിയ ഉദാഹരണം പറയാം, ഗംഗന്‍ ഇത് വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

ശിവന്‍റെ മകനായി അയ്യപ്പനെ, ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ പ്രചാരത്തിലുള്ള പുരാണകഥകളില്‍ കാണുന്നില്ല. അവര്‍ ഗണപതിയേയും കാര്‍ത്തികേയനെയും മാത്രമേ അംഗീകരിക്കുന്നുള്ളു.

ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ശിവന് മൂന്ന് മക്കള്‍ ഇല്ലല്ലോ…?

അതെ, അത് ശരിയാണ് എന്ന് രോഹന്‍ ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു. അവിടെ അയ്യപ്പന്‍റെ ജനന കഥ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാന്‍ വളരെ പ്രയാസമാണ്, അവര്‍ അത് വിശ്വസിക്കില്ല.

ഓരോ സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഓരോ വിശ്വാസം. അയ്യപ്പന്‍ എന്ന ശ്രീ ധര്‍മ്മ ശാസ്താവ് ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ശൈവ വൈഷ്ണവ വിശ്വാസങ്ങളുടെ സമന്വയത്തിന്‍റെ ഒരു വലിയ പ്രതീകമാണ്... ഗംഗന്‍ പറഞ്ഞു നിറുത്തി.

വണ്ടി അങ്കമാലി എത്താറായിരിക്കുന്നു. രോഹന്‍ ഇടക്ക് പുറത്തേക്കൊന്നു നോക്കി. എല്ലാ റോഡുകളും വഴിയോരങ്ങളും അനുദിനം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നാടൊക്കെ പുരോഗമിക്കുകയാണ് എന്നാണ് പൊതുവേയുള്ള തോന്നല്‍.

എന്നാല്‍ ഇത്തരത്തില്‍ ഉള്ള പുരോഗമനം എങ്ങോട്ട് എന്ന് ഒരുവേള അതിശയിച്ചു പോകും. പുരോഗമിക്കുന്ന സ്ഥലത്തൊന്നും പച്ചപ്പ്‌ കാണാനേയില്ല. പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും അകന്നകന്നു പോകുന്ന ഈ പുരോഗമനം എങ്ങോട്ട്…. അറിയില്ല.

ഇവിടെ അടുത്ത് നല്ല ഒരു ശരവണഭവ ഹോട്ടല്‍ ഉണ്ട്. അവിടെ തരക്കേടില്ലാത്ത ആഹാരം കിട്ടും, രഘു ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ സമയം പോയത് അറിഞ്ഞതേയില്ല....

അല്‍പ്പ സമയത്തിനുള്ളില്‍ വണ്ടി പ്രധാന ഹൈവേയില്‍ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്കുള്ള ചരിവിലേക്ക് ഇറങ്ങി. വണ്ടി പാര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ വിശാലമായ സ്ഥലവും, ശങ്കകള്‍ തീര്‍ക്കാനുള്ള നല്ല സൌകര്യവും അവിടെ ഉണ്ട്.

എല്ലാവരും കൈ കഴികി വന്ന്, ശാപ്പാട് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. അധികം വൈകാതെ വിഭവങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ധാലി വന്നു.

ഓരോ വിഭവവും ഒഴിച്ചങ്ങനെ സ്വാദ് നോക്കി വരുമ്പോഴേക്ക് വയറു നിറയും. അതാണ്‌ അവരുടെ ഊണിന്‍റെ പ്രത്യേകതയും.

അതില്‍ കട്ട തൈരും പായസവും എടുത്തു പറയാതെ തരമില്ല.

അയ്യപ്പന്‍ എന്ന ധര്‍മ്മ ശാസ്താവ് വളരെക്കാലമായി ശബരിമലയില്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷേ അദ്ധേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്തെല്ലാം അവിശ്വസനീയ കഥകള്‍... രോഹന്‍റെ ചിന്ത ചര്‍ച്ചകളില്‍ തന്നെ ഉടക്കി നിന്നു.

ഓരോരുത്തരുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് ഓരോ കഥകള്‍.. അദ്ദേഹത്തിന് ഇതൊന്നും തെല്ലും ഏശുന്നുണ്ടാവില്ല. പുരാണങ്ങളില്‍ മിക്കവാറും കഥകള്‍ തന്നെയാണല്ലോ..

രോഹന്‍ പുഡ്ഡിഗ് പോലുള്ള മൃദുലമായ ആ കട്ടതൈര് പതുക്കെ ചോറില്‍ ഒഴിച്ച് കുഴച്ചു.

രോഹന്‍…., എന്താ ആലോചിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കണേ, വേഗം കഴിച്ചിട്ട് വാ.. പുറകില്‍ നിന്ന് വിളികേട്ട് രോഹന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി. വേഗം ഊണ് കഴിച്ച്, പായസം തുടച്ചു നക്കി എഴുന്നേറ്റു.

എല്ലാവരും വണ്ടിയില്‍ കയറി. ഇപ്രാവശ്യവും രോഹന്‍ ഗംഗേട്ടന്‍റെ അടുത്തു തന്നെ ഇരുന്നു. ഗംഗേട്ടന്‍റെ ചികഞ്ഞുള്ള മറുപടികള്‍ അവനിഷ്ടമായി. ഇനിയും പലതും ചോദിച്ചറിയണം. ഈ യാത്രയില്‍ കുറച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഗംഗേട്ടന്‍റെ വിശകലനങ്ങള്‍ ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു തരത്തില്‍ ചിന്തോദ്ദീപകമാണ്. നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കുന്നതും കാണുന്നതും ആയ പലതും പച്ച വെള്ളം ചേര്‍ക്കാതെ അങ്ങ് വിഴുങ്ങാന്‍ വിഷമമാണല്ലോ...!!

ഗംഗേട്ടാ, ശബരിമലയിലെ തത്ത്വമസി വളരെ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ? എന്താണ് അതിന്‍റെ ശരിക്കുള്ള അര്‍ത്ഥം? രോഹന്‍റെ ജിജ്ഞാസ വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നു..

രോഹന്‍റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഗംഗന് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. ചെറുപ്പക്കാര്‍ ചുരുക്കമായേ ഇതൊക്കെ അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കാറുള്ളു. തനിക്ക് അറിയുന്നത്, യുക്തമായത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക തന്നെ...

ഇതിനും നമുക്ക് കുറച്ചു ചികഞ്ഞാലോചിക്കേണ്ടി വരും... വീണ്ടും പതിവു പടി ഗുരു ഗംഗന്‍ പായ നിവര്‍ത്തുന്നത് പോലെ നിവര്‍ത്തിത്തുടങ്ങി..നോക്കാം.

ഗംഗന്‍ പതുക്കെ തന്‍റെ കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്‍ന്ന താടി പതുക്കെ ചികഞ്ഞു... വകഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..

ഹിന്ദു മതം എന്നത് വളരെ പഴക്കമുള്ള ഒരു ചിന്താ ധാരയാണ്. അതി പുരാതനം എന്ന് തന്നെ പറയാം. പല കാലത്ത് പല മത വിശ്വാസങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നു വന്നത് കൂടിക്കലര്‍ന്നത് കൂടിയാണ് ഇത്.

എന്നു വച്ചാല്‍, രോഹന്‍ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ഭാരതത്തില്‍ പലരുടെയും ഭരണ കാലത്ത്, അധിനിവേശ കാലത്ത് ഓരോ ചിന്താ ധാരകള്‍ ആണ് ആധിപത്യം നേടിയിരുന്നത്. നേരത്തേ പറഞ്ഞത് പോലെ ശൈവം, വൈഷ്ണവം എന്ന പോലെ സാമ്രാട്ട് അശോകന്‍റെ കാലത്ത് ബുദ്ധമതവും, വര്‍ധമാന മഹാവീരന്‍റെ കാലത്ത് ജൈന മതവും, ശ്രീ ശങ്കരന്‍റെ കാലത്ത് വീണ്ടും ഹിന്ദു മതവും ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ആധിപത്യം നേടി.

സാമ്രാട്ട് അശോകന്‍ കലിംഗ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ചത് നമുക്കൊക്കെ അറിയാവുന്നതാണല്ലോ..

പാലക്കാട് ജൈന മേട് ഇതുപോലെ ജൈനരുടെ കാലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും, രാമു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അതെ, ആയിരിക്കാം, ഗംഗന്‍ തലയാട്ടി.

അങ്ങനെ മാറി മാറി വന്ന വിശ്വാസങ്ങള്‍ പിന്നീട് ക്രമേണ ഹിന്ദു മതത്തില്‍ ലയിച്ചു എന്ന് പറയാം. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് കാണുന്ന പല ഹിന്ദുമത ആചാരങ്ങളും ഇങ്ങനെ പല വിശ്വാസങ്ങളില്‍ നിന്നും കൂടിക്കലര്‍ന്നതും ആകാം .

ഗംഗന്‍ വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു....

ഭാരതത്തിന്‍റെ തത്വജ്ഞാനത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന കൊടുമുടിയാണ് ആണ് ഉപനിഷത്തുക്കള്‍... എന്ന് പ്രൊഫ. സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട് തന്‍റെ "തത്ത്വമസി" യുടെ ആമുഖത്തില്‍ പറയുന്നു. ഭഗവദ്ഗീതയിലും ഉപനിഷത്തുക്കളുടെ സാരാംശം തന്നെ.

തത്ത്വമസി എന്ന മഹാവാക്യം ചന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തില്‍ ഉദ്ദാലകന്‍ തന്‍റെ മകനായ ശ്വേതകേതുവിനോടുള്ള സംവാദത്തിനിടയില്‍ ആണ് ആദ്യം പറയുന്നത്. പിന്നീടും പലയിടത്തും ഇത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഗംഗന്‍ വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

ഇതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം - നിന്‍റെ ആത്മാവ് അതിന്‍റെ പരിശുദ്ധ ഭാവത്തില്‍ ആ പരമാത്മാവ്‌ തന്നെയാണ് എന്നാണ്.

തത് - അത്

ത്വം - നീ

അസി - ആകുന്നു.

അത് നീ ആകുന്നു.

ഈ അടുത്തയിടെ ഞാന്‍ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചു. തന്‍റെ കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്‍ന്ന താടിക്കുള്ളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ഗംഗന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അമേരിക്കയിലെ പ്രസിദ്ധനായ ഫിസിക്സ് ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ ഫ്രിജോഫ് കാപ്ര (Fritjof Capra) എഴുതിയ The Tao of Physiscs എന്ന പ്രസിദ്ധമായ പുസ്തകമാണ് അത്. 23 ല്‍ പ്പരം ഭാഷകളിലേയ്ക്ക് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ട ആ പുസ്തകത്തിന്‍റെ തുടക്കത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നു.

അദ്ദേഹം ഒരിക്കല്‍ കടല്‍ത്തീരത്ത് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നൊന്നായി അടിക്കുന്ന തിരമാലകളുടെ താളം ശ്രദ്ധിച്ചു. ക്രമേണ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നൊന്നായി പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന ഊര്‍ജ്ജത്തിന്‍റെ തിരമാലകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് അനുഭവവേദ്യമായിത്തുടങ്ങി. ആ പ്രപഞ്ച സമുദ്ര തിരമാലകള്‍ക്കൊപ്പം തന്‍റെ ശ്വാസ ഹൃദയ താളം പ്രപഞ്ച താളത്തിനൊത്ത് തുടിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി.

അനുനിമിഷം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചം, ഒരിക്കലും നില്‍ക്കാത്ത ശിവന്‍റെ നൃത്തം പോലെ, തന്‍റെ കയ്യിലുള്ള ഉടുക്കിന്‍റെ താളത്തിനൊത്ത് ചിലപ്പോള്‍ പതുക്കെയും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ വളരെ ചടുലതയോടെയും ചുവടുകള്‍ വയ്ക്കുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. ശിവന്‍റെ ആനന്ദമയ നൃത്തം.

എന്തൊരു അനുഭവമായിരിക്കും അത്. ഒരു നിമിഷത്തേയ്ക്കെങ്കിലും താന്‍ പ്രകൃതിയുടെ അഭിന്ന അംശമാണ്, പ്രകൃതിയുടെ അതേ ഊര്‍ജ്ജ ശ്രോതസ്സാണ് തന്‍റെ ഉള്ളിലും വിളങ്ങുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം.

ഇങ്ങനെ ശങ്കരാചാര്യരും, ശ്രീ രാമകൃഷ്ണ പരമ ഹംസരും, വിവേകാനന്ദനും ശ്രീ രമണ മഹര്‍ഷിയും അങ്ങനെ പല വലിയ ഋഷി തുല്യരും ഇത്തരത്തില്‍ എല്ലായിപ്പോഴും അനുഭവ വേദ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ആനന്ദം - സത് ചിത് ആനന്ദം-അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരിക്കും. നമ്മുടെ ഉപനിഷത്തുക്കള്‍ എല്ലാം അതിനെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാതിക്കുന്നവയാണ്. അതും ചോദ്യോത്തര രൂപത്തില്‍. ഉപ നിഷദ്... എന്നാല്‍ അടുത്ത് ഇരുന്ന് ഇരുന്ന് കേള്‍ക്കുന്നവയാണ് ഉപനിഷദ് എന്ന വാക്കിനര്‍ത്ഥം. ശിഷ്യനാകുമ്പോള്‍ അല്‍പ്പം താഴെ ആയിരിക്കും ഇരിക്കുക. അവയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് പിന്നൊരിക്കല്‍ ഒരു യാത്രയില്‍ ചര്‍ച്ചയാവാം. എന്തിന്....!! ഒരു ജീവിത യാത്ര തന്നെ അതിനെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാന്‍ തികയാതെ വരും.... എന്ന് പറഞ്ഞു ഗുരു ഗംഗന്‍ ചുറ്റിലും കണ്ണോടിച്ചു.

ഇപ്പോള്‍ നമുക്ക് തത്വമസിയിലേക്ക് മടങ്ങാം...

ഇതേ തത്വം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ ഭഗവദ്ഗീതയില്‍ ആദ്യത്തെ ആറു അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ (1-6 ) "ത്വം" - നീ എന്ന ജീവാത്മാവിനെക്കുറിച്ചും അടുത്ത ആറു അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ (7-12) "തത്" പദം സൂചിപ്പിക്കുന്ന പരമാത്മാവിനെക്കുറിച്ചും അവസാനത്തെ ആറു അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ (13 – 18) "അസി" എന്ന പദം, എങ്ങനെ ജീവാത്മാവും, പരമാത്മാവും യോഗം, ഐക്യം ഉണ്ടാകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും അര്‍ജുനന് വിശദീകരിച്ച് കൊടുക്കുന്നു എന്ന് സ്വാമി ചിന്മയാനന്ദജി അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ ഭഗവദ്ഗീതാ ഭാഷ്യത്തില്‍ പറയുന്നു.

കുറച്ചു കട്ടിയല്ലേ ഏട്ടാ ഇതൊക്കെ…എന്ന് രോഹന്‍..

അതെ, നമ്മുടെ ഉപനിഷത്തുക്കളുടെ സത്ത് മനസ്സിലാകാന്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും സമയം കിട്ടുമ്പോള്‍ പ്രൊഫസര്‍ സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിന്‍റെ "തത്ത്വമസി" വായിച്ചു നോക്കൂ. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗംഗന്‍ തുടര്‍ന്നു...

ഇതൊന്നും കാര്യമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും നീ, എങ്ങനെ പ്രകൃതിയുടെ അനന്ത കണികകളില്‍ ഒന്നായി ജനിക്കുന്നു വളരുന്നു നശിക്കുന്നു, അതില്‍ തന്നെ വിലയം പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ വിഷമമുണ്ടാകില്ലല്ലോ….!!

ഇത്തരത്തില്‍ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കി 18 അദ്ധ്യായങ്ങളും കടന്ന് മുകളില്‍ എത്തുന്ന ഒരുവന്‍ "തത്ത്വമസി" മനസ്സിലാക്കുന്നു.

അങ്ങനെ 18 പടികളും തത്ത്വമസിയും പ്രതീകാത്മകമായി ശബരിമലയില്‍ ആ അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തെ വിളിച്ചോതുന്നു.ചരിത്ര പണ്ഡിതന്മാര്‍ ഇതിന് പല പല അര്‍ത്ഥങ്ങളും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് ഈ അര്‍ത്ഥമാണ് കൂടുതല്‍ യോജിച്ചതായി തോന്നിയത്.

ചുറ്റും കേട്ടിരുന്ന എല്ലാവരും ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ടു. എന്തോ വലിയ കാര്യം മനസ്സിലായി എന്ന മട്ടില്‍.

ചന്ദ്രന്‍ ഉടനെ പറഞ്ഞു, ഇനി കടുപ്പത്തില്‍ ഒരു ചായ കുടിക്കാതെ ഒരു രക്ഷയുമില്ല. പൊന്‍കുന്നത്ത് ദൈവസഹായം ഹോട്ടല്‍ ഉണ്ട്. അവിടെ നല്ല ചായ കിട്ടും.

താമസിയാതെ ദൈവസഹായം ഹോട്ടലിന് മുന്നില്‍ വണ്ടി നിന്നു.

അവര്‍ നല്ല ചായയും പരിപ്പു വടയും ആസ്വദിച്ച് അവിടെ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു.

വണ്ടി വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന മീനച്ചിലാറിന് തൊട്ടു മുകളിലുള്ള റോഡിലൂടെ വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും നീങ്ങി. പിന്നെ എങ്ങും പച്ചപ്പ്‌ മാത്രം കാണാനുള്ള മലയാളം പ്ലാന്‍റെഷന്‍, പിന്നെ എഞ്ചിന്‍ ചൂട് പിടിപ്പിക്കുന്ന കയറ്റം ഉള്ള ലാഹാ എസ്റ്റേറ്റും കടന്ന്‌ വണ്ടി, ചാലക്കയം ബസ് സ്റ്റാന്റിനു മുന്നില്‍ എത്തി. അവിടുത്തെ വെള്ളം നിറഞ്ഞ കുഴികളില്‍ കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി ബസ്സുകള്‍ പാടുപെട്ട് കയറി ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. ഈ കുഴികളൊക്കെ എന്നാണാവോ ഒന്ന് നേരെയാവുക എന്ന് പറഞ്ഞ് രഘു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.

രോഹന് വീണ്ടും ഒരു സംശയം കൂടി നാമ്പെടുത്തു. അത് ചോദിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ‍ ഒരു സംശയം. പക്ഷേ ഇതല്ലെങ്കില്‍ ഈ സംശയ നിവൃത്തിക്ക് വേറൊരു സന്ദര്‍ഭം കിട്ടുമോ എന്നും അറിയില്ല.

അവന്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ചോദിച്ചു...ഈ ശബരിമലയില്‍ യൗവന യുക്തരായ സ്ത്രീകളെ പ്രവേശിപ്പിക്കാത്ത തിനെക്കുറിച്ച്…..രോഹന്‍ പതുക്കെ ഒരു കൊച്ചമ്പ് കൂടി എയ്തു...

നിന്‍റെ സംശയം തീര്‍ന്നില്ല അല്ലേ എന്ന മട്ടില്‍ ഗംഗന്‍ ചെറിയ ചിരിയോടെ ഒന്ന് നോക്കി.

വാസ്തവത്തില്‍ വണ്ടിയില്‍ ഇരുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഈ കാര്യത്തില്‍ അഭിപ്രായം അറിയാന്‍ താല്‍പ്പര്യമുണ്ട്.

അതിന് മറുപടിയായി ഗംഗന്‍ , വിഷ്ണു സഹസ്രനാമ സ്തുതിയിലെ ഒരു വരി ചൊല്ലി.

അവികാരായ ശുദ്ധായ നിത്യായ പരമാത്മനേ...

രൂപമില്ലാത്തതും- ഒന്നും എല്‍ക്കാത്തതും , ശുദ്ധവും നിത്യവും ആയ പരമാത്മാവ്‌ എന്നാണ് ഇതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം.

മാറ്റത്തിന്‍റെ കാറ്റ് മനസ്സിനുള്ളില്‍ നിന്നും വന്നാലേ അത് യഥാര്‍ത്ഥ മാറ്റമാകൂ. അതിന് രാഷ്ട്രീയ കുത്സിത ചിന്തകളുടെ പകപോക്കലുകള്‍ ഉണ്ടാവരുത്.

വണ്ടി പമ്പാനദിക്കരയിലെ പാര്‍ക്കിങ്ങില്‍ നിറുത്തി.

ചെറിയ ഒഴുക്കുള്ള തെളിഞ്ഞ പമ്പയില്‍ കുളിച്ചപ്പോള്‍ അവരുടെ എല്ലാ യാത്രാക്ഷീണവും മലയോരം പറ്റി വരുന്ന ആ കുളിര്‍ ഗംഗയില്‍ ഒഴുകിപ്പോയി. അധികം താമസിയാതെ അവര്‍ പമ്പാ ഗണപതിക്ക് മുന്നില്‍ തേങ്ങയെറിഞ്ഞു. മല ചവിട്ടാന്‍ തുടങ്ങി.

ചെറിയ ചാറ്റല്‍ മഴയുണ്ട്. മഴയത്ത് മലകയറാന്‍ നല്ല രസമാണ്. ക്ഷീണം തീരെ തോന്നില്ല. അംബര ചുംബികളായ വൃക്ഷങ്ങളെ തൊട്ടു തഴുകി വരുന്ന കുളിര്‍ കാറ്റേറ്റ് ചെറിയ ശരണം വിളിയുമായി അവര്‍ കയറ്റം ഓന്നൊന്നായി കയറി.

നീലിമല കയറ്റമേ ശരണം പോന്നയ്യപ്പാ..എല്ലാം അയ്യപ്പനില്‍ അലിഞ്ഞു, അയ്യപ്പനില്‍ അര്‍പ്പിച്ച് രോഹനും കൂട്ടരും ശരണം വിളിച്ചു. ആ മലയുടെ മുകളില്‍ നിന്നും ചുറ്റും കാണാന്‍ എന്തൊരു രസമാണെന്നോ.. ചുറ്റും നീല മലകള്‍ തന്നെ.

പിന്നെ അപ്പാച്ചിമേടു താണ്ടി, ശബരീ പീഠത്തില്‍ വണങ്ങി, ശരംകുത്തിയാല്‍ വലം വച്ച് അധികം താമസിയാതെ അവര്‍ സന്നിധാനത്തെത്തി.

ഇനി പതിനെട്ടാം പടി കയറാം. വലിയ തിരക്കാണ്.

താഴെ തേങ്ങ എറിഞ്ഞ് അവര്‍ പതിനെട്ടാം പടി പതുക്കെ കയറി.

ഇതിന് മുന്‍പ് വന്നപ്പോള്‍, കൊച്ചു രോഹനെ, സൈഡില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പോലീസുകാര്‍ പതിനെട്ടാം പടി കാര്യമായി തൊടീക്കാതെ പൊക്കി മുകളില്‍ എത്തിച്ചിരുന്നു.

ഇന്നിപ്പോള്‍ പല കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കിയ യുവ രോഹന്‍ പതുക്കെ ഓരോ പടിയും തൊട്ടു തൊട്ട് മുകളില്‍ എത്തി.

എന്തൊക്കെയോ ചില കാര്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു എന്ന തോന്നല്‍. താനിപ്പോള്‍ ആ പ്രസിദ്ധമായ "തത്ത്വമസി"യുടെ താഴെയാണ് നില്‍ക്കുന്നത്.

രോഹന് സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും തോന്നി.

ഒട്ടും വൈകാതെ അയ്യപ്പനെ കാണണം.. അകത്ത് തൊഴാനുള്ള വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന നീണ്ട വരിയിലൂടെ അയ്യപ്പന്‍റെ മുന്‍പില്‍ എത്തി. ആ പുഞ്ചിരി തൂകിയ ചൈതന്യ ബിംബം കണ്ടപ്പോള്‍ രോഹന് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം..അനുഭൂതി..ആത്മ സംതൃപ്തി. അവന്‍റെ മനസ്സ് ഈ വരി മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.

അവികാരായ ശുദ്ധായ നിത്യായ പരമാത്മനേ….. നമോവാകം….!!!








Tuesday, 10 July 2018

യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌ ?







രാജുവിന് വീണ്ടും ഹെഡ് ഓഫീസില്‍ നിന്നും വിളി വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം മസ്കറ്റില്‍ ഒന്ന് അത്യാവശ്യമായി പോകണം. നോമ്പുകാലമായതിനാല്‍ ആരും പോകാന്‍ താല്‍പ്പര്യപ്പെടുന്നില്ല. പക്ഷേ പോയേ പറ്റൂ…

ഉടന്‍ തന്നെ ട്രാവല്‍ വിസ വന്നു, ടിക്കറ്റ് വന്നു.
പെട്ടിയും ഭാണ്ഡവുമായി രാജു പുറപ്പെട്ടു. കൂടുതല്‍ ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് രാജു മസ്കറ്റ് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എത്തി.

എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു ടാക്സി പിടിച്ച്, നല്ല ഒരു ഹോട്ടലില്‍ എത്തിക്കാന്‍ ഡ്രൈവറോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

രാജു വിചാരിച്ചത് പോലെ മസ്കറ്റ് ഒരു മരുഭൂമിയല്ല ഇപ്പോള്‍. വഴി നീളെ, നാല്‍പ്പതും അന്‍പതും വയസ്സുള്ള വൃക്ഷങ്ങള്‍ റോഡിന് തണലേകുന്നു.

ഓരോ മരങ്ങളും ചെടികളും നനയ്ക്കാന്‍ പൈപ്പിട്ടിരിക്കുന്നു. മലിന ജലം ശുദ്ധീകരിച്ച് അത് ചെടികള്‍ക്ക് ഒരു തുള്ളി പോലും കളയാതെ എത്തിക്കുന്നു. ഈന്തപ്പനകള്‍ വഴി നീളെ കുലച്ചു നില്‍ക്കുന്നു.

രാജു അതിശയിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ മരുഭൂമി മരുപ്പച്ചയും, മഴക്കാടുകള്‍ മരുഭൂമിയും ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്തൊരു വിരോധാഭാസം.

വെള്ളം കിട്ടാത്തവനേ അതിന്‍റെ വില അറിയൂ…അതാണ്‌ സത്യം...!!

ഇതിനിടെ രാജു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഡ്രൈവറുമായി ചെറിയ ചങ്ങാത്തം തുടങ്ങി. ‍ താമസിക്കാന്‍ പറ്റിയ നല്ല സ്ഥലം ഏതാണെന്ന് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കുകയാണ്, അവന്‍.

ഡ്രൈവര്‍ മുറി ഇംഗ്ലീഷില്‍ രാജുവിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. ഇന്ത്യക്കാര് കൂടുതല്‍ ഉള്ളിടത്ത് നോമ്പു കാലത്ത് പോയാല്‍ രാവിലെ പട്ടിണി ആയിരിക്കും.

ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഡ്രൈവര്‍ ഒരു നല്ല യൂറോപ്യന്‍ ഹോട്ടലിനു മുന്നില്‍ കൊണ്ട് ചെന്ന്‍ നിറുത്തി. എന്നിട്ട് രാജുവിനോട് ചോദിച്ചു, യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌? രാജു തലയാട്ടി.

പൈസ കൊടുക്കുന്നതിനിടയില്‍ രാജു അവന്‍റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങി. ഈ പരിചയമില്ലാത്തിടത്ത് നാളെ മുതല്‍ ജോലിക്ക് പോകുവാന്‍ ഒരു സഹായം വേണമല്ലോ.

അവര്‍ നാളെ കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.

ഹോട്ടലില്‍ രാവിലെ പ്രാതല്‍ കുശാല്‍. സായിപ്പന്മാര്‍ക്ക് നോമ്പില്ലല്ലോ..

രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് തന്നെ കാര്‍ എത്തി.

എട്ടു പത്ത് കി. മി ദൂരം പോകണം പുതിയ ഓഫീസിലേക്ക്. വഴി നീളെ മുറി ഇംഗ്ലീഷും ആംഗ്യങ്ങളുമായി അവര്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആവാന്‍ തുടങ്ങി.

രാജുവിന് വഴി നീളെ സംശയം. ഡ്രൈവര്‍ അഹമ്മദ് കണ്ണും കൈയും കാലും ചിലപ്പോള്‍ ചുണ്ടും ഉപയോഗിച്ച് സംശയ നിവര്‍ത്തി നടത്തും.

രാജു ഓഫീസ് കണ്ടപ്പോള്‍ ഒന്നമ്പരന്നു. ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലിനെ വെല്ലുന്ന സെറ്റപ്പ്. നിറയെ റെസ്റ്റോറന്റുകള്‍ സൂപ്പര്‍ മാര്‍കറ്റ്‌, സ്പാ...

ഓഫീസിനകത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ ഒന്നുകൂടി അമ്പരന്നു. ആണുങ്ങള്‍ എല്ലാം വെള്ള യൂണിഫോമില്‍, പെണ്ണുങ്ങള്‍ അടി മുടി കറുത്ത യൂണിഫോമില്‍.

ആണുങ്ങളെ അടുത്തു ചെന്നാല്‍ തിരിച്ചറിയാം, പക്ഷെ, പെണ്ണുങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ഒരു രക്ഷയുമില്ല....

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ രാജുവിന് തുണയ്ക്കായി മൂന്നു പേര്‍ കൂടി ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന്‍ എത്തിചേര്‍ന്നു.

വെള്ളിയാഴ്ച്ച ആകുമ്പോഴേക്ക് രാജുവും കൂട്ടരും ചുറ്റിക്കാണാനുള്ള പരിപാടികള്‍ ഇടുകയാണ്.

ഡ്രൈവര്‍ അഹമ്മദ് അവിടുത്തെ സുല്‍ത്താന്‍ ഖാബൂസിന്‍റെ കോട്ടയും പഴയ പട്ടണവും കാണിച്ചു തരാമെന്നേറ്റു.

പഴയ പട്ടണത്തില്‍ തെരുവുകള്‍ ഇടുങ്ങിയതും, വീടുകള്‍ ചെറുതും ആണ്. വലിയ പരിഷ്കാരങ്ങളൊന്നും ചെന്നെത്താത്ത സ്ഥലം. പെട്ടെന്ന്‍ പട്ടണത്തിരക്കില്‍ നിന്നും ഉള്‍നാട്ടിലെത്തിയ പോലെ. പക്ഷെ എല്ലായിടത്തും നല്ല വൃത്തിയാണ്.

വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് പോയി. അതാ സുല്‍ത്താന്‍റെ വലിയ കോട്ട. സന്ധ്യക്ക് കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും വര്‍ണ്ണ വിളക്കുകള്‍ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു.

കോട്ട കാണാന്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ഡ്രൈവര്‍ അഹമ്മദ് പറഞ്ഞു. അവിടെയും ഇവിടെയും ഒന്നും കേറിപ്പോകണ്ട. അനാവശ്യസ്ഥലത്ത് കയറിയതിനും, പിടിച്ചതിനും, ചിലര്‍ പിന്നീട് സൂര്യ വെളിച്ചം കണ്ടിട്ടേയില്ലത്രേ…..!!

രാജുവിന്‍റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഇനി ഇപ്പൊ ഇത് കാണാതെ തിരിച്ചു പോകണോ…?!!

ഒന്നും തൊടാതിരുന്നാല്‍ പോരേ... കാണുന്നതിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ..

ശാന്തമായ കടലിനോടു ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന പ്രൌഢഗംഭീരമായ കോട്ട. കോട്ടയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ മലയും മറു ഭാഗത്ത്‌ അലകളില്ലാത്ത കടലിടുക്കും.

പലയിടത്തും തേച്ചു മിനുക്കിയ പീരങ്കികളും അത് വഹിക്കുന്ന വാഹനങ്ങളും വലിയ ഇരുമ്പുണ്ടകളും.ശത്രുക്കള്‍ക്ക് അത്ര എളുപ്പത്തില്‍ എത്താന്‍ കഴിയാത്ത നിഗൂഡത നിറഞ്ഞ സ്ഥലം.

എല്ലാം ചുറ്റിക്കണ്ട് തിരിച്ചു കാറില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അഹമ്മദ് ഭായ് ചോദിച്ചു, യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌? രാജു തലയാട്ടി.

‍ഹോട്ടലിലെ താമസത്തിനിടയില്‍ രാജു പലരെയും പരിചയപ്പെട്ടു.

ശിവദാസന്‍ എന്ന ഹൌസ് കീപ്പറുടെ കഥ കേട്ടു. എല്ലാമുണ്ടായിട്ടും, ഒന്നുമില്ലാതായ കഥ. നാട്ടില്‍ കൂട്ടുകാരന് ലോണെടുക്കാന്‍ ജാമ്യം നിന്ന ശിവദാസന് , കൂട്ടുകാരന്‍ കടം തിരിച്ചടക്കാതായപ്പോള്‍ വീടും പുരയിടവും ജപ്തിയില്‍ പോയി. പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റാതെ മസ്കറ്റില്‍ എത്തിയ കഥ.

നാട്ടില്‍ പോയാല്‍ മാത്രം ഉറങ്ങാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന വെയിറ്റര്‍ ഡാനിയല്‍ അച്ചായന്‍. അച്ചായന്‍റെ മുറിയില്‍ പത്തു പേരാണത്രേ രാത്രി ഉറങ്ങുന്നത്. ട്രെയിനിലെ ബെര്‍ത്ത്‌ പോലെയുള്ള സംവിധാനം. പലര്‍ക്കും പല ജോലി സമയങ്ങള്‍. രാത്രി അവര്‍ ലൈറ്റിടും, ശബ്ദമുണ്ടാക്കും. ചിലര്‍ ബെര്‍ത്തിന് മുകളില്‍ കയറുമ്പോള്‍ ചവിട്ടും. ..
അച്ചായന്‍ നേരെ ഉറങ്ങിയിട്ട് കാലങ്ങളായി.

പാവം നാട്ടില്‍ പോയിട്ട് സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നത് സ്വപ്നംകണ്ട് നടക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം.

പിന്നെ മാസ്റ്റര്‍ ഷെഫ് ജുനി.
നിമിഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വിഭവ സമൃദ്ധമായ വിരുന്നൊരുക്കുന്ന മാസ്റ്റര്‍ ഷെഫ്. ജുനിയുടെ കൈ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വിഭവ സമൃദ്ധമായ ആഹാരം കഴിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ രാജുവിന്‍റെയും ടീമിന്‍റെയും ദിവസം തുടങ്ങുന്നത്.

ജുനിയുടെ ആഹാരപ്പൊതി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ രാജുവും കൂട്ടരും ഉച്ചക്ക് പട്ടിണി ആകുമായിരുന്നു. 
 
രണ്ടു ദിവസമായി അഹമ്മദ് ഭായിക്ക് പകരം അയാളുടെ വാപ്പയാണ് കാര്‍ കൊണ്ടുവരുന്നത്. രാജു വാപ്പയോടും കുശലപ്രശ്നങ്ങള്‍ തുടങ്ങി.

വാപ്പയ്ക്ക് മലബാറികളെ നന്നായി അറിയാമത്രേ. അദ്ദേഹം ബോംബെയിലും ഹൈദ്രാബാദിലും പോയിട്ടുണ്ടത്രേ. എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കല്യാണം കഴിക്കാനാണ് പോലും. പഴയ ഭാര്യക്ക് വയസ്സായി…!! കുട്ടികളൊക്കെ വലുതായി. ആരും പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ല.

അപ്പോള്‍, പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കുന്ന കുട്ടിയെ കൊണ്ടുവരാന്‍ വേണ്ടി ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോയി. ഹൈദരാബാദില്‍ നിന്ന് പതിനെട്ട് വയസ്സുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ നിക്കാഹ് കഴിച്ച് കൊണ്ടുവന്നു.

രാജു ചോദിച്ചു - യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌?

ഉടനെ വാപ്പയുടെ മറുപടി വന്നു - വെരി മച്ച്...

രാജുവിന് ഓഫീസില്‍ തിരക്ക് കൂടി വരുന്നു. മറിയവും, അഷറഫും, അബ്ദുള്ളയും ഒക്കെ രാജുവിന്‍റെ കൂടെ പല ഡിപാര്‍ട്ട്മെന്‍റ്കളെക്കുറിച്ചും വിസ്തൃത ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി.

ഒരു ദിവസം ആബിദയുമായി ചൂടു പിടിച്ച ചര്‍ച്ച നടക്കുകയാണ്. രാജു നോട്ട്ബുക്കില്‍ നോക്കി തന്നെയാണ് പലതും വാദിക്കുന്നതും മനസ്സിലാക്കുന്നതും. വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ. ശബ്ദ വെതിയാനത്തില്‍ക്കൂടി ഭാവ വെത്യാസം മനസ്സിലാക്കാന്‍ രാജു പഠിക്കുന്നേയുള്ളൂ.

അവരുടെ ചര്‍ച്ച ട്രഷറിയുടെ അതീവ ഗൌരവമായ പോയിന്‍റില്‍ ഉടക്കി. കുറെ നേരം രണ്ടുപേരും മുന്‍പോട്ടും പുറകോട്ടും കരുക്കള്‍ നീക്കി. അവസാനം ആബിദ മേല്‍ത്തട്ടം നീക്കി രാജുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി.

‘ദു യു അന്തര്‍സ്ടാണ്ട്' . നീല തടാകം പോലുള്ള രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ തന്നെ നോക്കി ചോദിക്കുന്നു.

ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് രാജു എല്ലാം മറന്ന പോലെ...

രാജു തലയാട്ടി.

ഒരു നിമിഷത്തിനു ശേഷം അടുത്ത ചോദ്യം…

'വേര്‍ വേര്‍ വി'

നമ്മള്‍ എവിടെയാണ് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു നിറുത്തിയത് എന്ന്, രാജുവിന് കുറച്ചു നേരം വേണ്ടി വന്നു ഓര്‍മ്മ വീണ്ടെടുക്കാന്‍….!!

ഈ വെള്ളിയാഴ്ച അഹമ്മദ് ഭായ് രാജുവിനെയും ടീമിനെയും ഡോള്‍ഫിന്‍ കാണാന്‍ കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് ഏറ്റു.

അയാള്‍ അതിരാവിലെ തന്നെ അവരെ കടലിന്‍റെ വക്കത്ത് ബോട്ട് ജട്ടിയില്‍ വിട്ടു. രാവിലെ ആണത്രേ ഡോള്‍ഫിനെ കാണാന്‍ കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യത.

അവിടെ നിന്ന് ഫൈബര്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ആധുനിക ബോട്ടില്‍ ആണ് യാത്ര.

യാത്രയുടെ തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും പെപ്സി, കൊക്കോകോള പാനീയങ്ങള്‍ കാപ്ടന്‍ വിളമ്പി. അതും കുടിച്ചു അവരങ്ങനെ ബോട്ട് സവാരി തമാശയും ബഹളവും ആയി ആസ്വദിക്കുകയാണ്.

പെട്ടെന്ന് ബോട്ടിന്‍റെ വേഗം അതിവേഗം ആയി. ഏതാണ്ട് ‍ പ്ലെയിന്‍ , റണ്‍വെയില്‍ ടെയ്ക്കൊഫിനു വേണ്ടി ഓടുന്നത് പോലെ.

ഒരു തിരമാലയില്‍ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക് ചാടിക്കൊണ്ട് ബോട്ട് മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞു. . വെള്ളം തൊടുന്നുണ്ടോ എന്ന് തന്നെ ‍ സംശയം…..!!

ചുറ്റിലും നീലക്കടല്‍ മാത്രം. മറ്റൊന്നും എവിടെയും കാണാനില്ല.

രാജുവിന് പെട്ടെന്ന് കടലിലെ സ്രാവുകളെയും തിമിംഗലങ്ങളെയും ഓര്‍മ്മ വന്നു.

എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു. മറ്റെന്തോ വിചാര വികാരങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തിരമാലകളില്‍ തട്ടിയുള്ള ബോട്ടിന്‍റെ ഇരമ്പം മാത്രമല്ലാതെ വേറെ ഒരു ശബ്ദവും കേള്‍ക്കാനില്ല.

അപ്പോള്‍ കാപ്ടന്‍റെ റൂമില്‍ നിന്ന്‍ ഒരു ശബ്ദം ഒഴുകി വന്നു.

യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌?

ആര്‍ക്കും എന്താണ് പറയേണ്ടത് എന്നറിയുന്നില്ല. രാജു മാത്രം തലയാട്ടി ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും…!!

ഏകദേശം പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബോട്ടിന്‍റെ വേഗത കുറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ്‌ രാജു പകുതി കുടിച്ച പെപ്സി കാന്‍ കൈയ്യില്‍ അങ്ങനെത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

കാപ്ടന്‍ വയര്‍ലെസ് സെറ്റിലൂടെ ആരെയൊക്കെയോ ബന്ധപ്പെടുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ ബോട്ട് ഒരു ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.

അതാ ഇതുവരെ കാണാത്ത കണ്‍കുളിര്‍പ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച. നൂറു കണക്കിന് ഡോള്‍ഫിനുകള്‍ ഊളയിട്ടും ചാടിയും മറിഞ്ഞും നീന്തുന്നു. ബോട്ട് പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവര്‍ അതൊന്നും കാര്യമായി ശ്രദ്ധിക്കാതെ ചാടി മറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

കാപ്ടന്‍ പറഞ്ഞു, യു ആര്‍ ലക്കി. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ഡോള്‍ഫിനെ കാണാന്‍ കിട്ടുകയുള്ളുവത്രേ..

കുറെ നേരം അവര്‍ രാജുവിന്‍റെ ബോട്ടിന് ചുറ്റും ഒഴുകിക്കളിച്ചു. ‍ ചില വിരുതര്‍ അഞ്ചാറടി ഉയരം വരെയൊക്കെ ചാടുന്നത് കണ്ടു.
ബോട്ട് അവര്‍ക്കൊത്ത് പതുക്കെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കൂടെയുള്ളവര്‍ പശുവിനെ വിളിക്കുന്നത്‌ പോലെ ഡോള്‍ഫിനെ മ്പ...മ്പ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ കേട്ടു…!!

അരമണിക്കൂര്‍ അവര്‍ അങ്ങനെ എല്ലാം മറന്ന് ഡോള്‍ഫിനോപ്പം കളിച്ചു.

കാപ്ടന്‍ തിരിച്ചുപോകാനുള്ള നിര്‍ദേശം നല്‍കി.

തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി അവര്‍ ഒരു കൊച്ചു ഗുഹാ ദ്വാരത്തിലൂടെ മലയുടെ മറുവശത്തുള്ള നിശ്ചലമായ കടലിലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ കാപ്ടന്‍ , കടലിനടിയില്‍ കാണിച്ചു തന്ന കാഴ്ച്ച അതിശയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

വെള്ളത്തിന്‍റെ അടിത്തട്ടില്‍ പല നിറത്തിലുള്ള പവിഴപ്പുറ്റുകള്‍. അതിന് കോറല്‍ എന്നാണത്രേ പറയുന്നത്.

വേണ്ടവര്‍ക്ക് കടലില്‍ ഇറങ്ങി ദൂരദര്‍ശിനിയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കാം.ഇതിന് സ്നോര്‍കെല്ലിംഗ് എന്നാണത്രേ പറയുക. ഇത് കേട്ട താമസം രാജു ചാടാന്‍ തയ്യാറായി.

വെള്ളത്തില്‍ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വലിയ ലെന്‍സിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച. പല നിറത്തിലുള്ള പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത് പോലെ പവിഴപ്പുറ്റുകള്‍.

ശ്വാസം എടുക്കാന്‍ പുറത്തേക്ക് പിടിച്ച കുഴല്‍ ചെറുതായൊന്ന് മുങ്ങിയപ്പോള്‍ വെള്ളം പെട്ടെന്ന് രാജുവിന്‍റെ മൂക്കിലും വായിലും കയറി. മുഴുവന്‍ ഉപ്പ് മയം. അത്ര എളുപ്പമല്ല കടലിലെ കാര്യങ്ങള്‍.

നോമ്പ് ദിനങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി കൊഴിഞ്ഞു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.

അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച്ച അടുത്തു വരുന്നു. രാജു അഹമ്മദ് ഭായിയോട് വഹിബാ സാന്‍ഡ്സ് എന്ന സ്ഥലത്തേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അഹമ്മദ് ഭായ് അവിടെ കൊണ്ടുപോകാമെന്നേറ്റു.

200 കി.മി ദൂരെയാണ് വഹിബാ സാന്‍ഡ്സ്. വെള്ളിയാഴ്ച്ച അതിരാവിലെ ഒരു വലിയ നിസ്സാന്‍ ഫോര്‍ വീല്‍ ഡ്രൈവുമായി അഹമ്മദ് ഭായ് വന്നു. മണലില്‍ പോകാന്‍ വലിയ ശക്തിയുള്ള വണ്ടി വേണമത്രേ.

കഴിക്കാനുള്ളതൊക്കെ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി രാജുവും കൂട്ടരും ഉത്സാഹത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.

വഴി വളരെ രസമുള്ളതാണ്‌. പലയിടത്തും സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തിലുള്ള മലകള്‍ , അമ്പേ വരണ്ടുണങ്ങിയ മണല്‍പ്പരപ്പ്‌. കൂറ്റന്‍ പാറക്കെട്ടുകള്‍. ചിലയിടത്ത് മരുപ്പച്ചകള്‍, അതില്‍ നിറയെ മരങ്ങള്‍, കൊച്ചരുവികള്‍.

ഏകദേശം 11 മണിക്ക് വഹിബയില്‍ എത്തി.

നല്ല പൊള്ളുന്ന ചൂട്. അഹമ്മദ് ഭായ് ടയറിന്‍റെ കാറ്റെല്ലാം കളഞ്ഞ് ടയര്‍ ഫ്ലാറ്റാക്കി , മണലില്‍ പൂന്താതിരിക്കാന്‍. ചതുങ്ങിയ ടയറുമായി ഒരു മൂന്നു നാല് കി. മി.

വഴിക്ക് ഒട്ടകങ്ങള്‍, തദ്ദേശ വാസികളായ , നാടോടികളായ ഗോത്ര വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍. അവര്‍ ഒട്ടകങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടാരങ്ങളില്‍ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.

ക്രമേണ മുന്നില്‍ അലകളായി, മടക്ക് മടക്കുകളായി നോക്കെത്താദൂരത്ത് പരന്നു കിടക്കുന്ന മണലാരണ്യം കാണാന്‍ തുടങ്ങി.

അവരുടെ വണ്ടി പതുക്കെ ആ അലമാലകളിലൂടെ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. വണ്ടിക്കുള്ളില്‍ ഓരോ കയറ്റം കയറുമ്പോഴും, ഇറക്കം ഇറങ്ങുമ്പോഴും ആരവം.

ചുറ്റിലും മണല്‍ക്കൂമ്പാരങ്ങള്‍ മാത്രം. അവ ഒന്നൊന്നായി കയറി ഇറങ്ങുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വയറിനകത്തെ ചിത്ര ശലഭങ്ങള്‍, മുഖത്ത് കണ്ണിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറന്നു.

മുന്നില്‍ ഒരു വലിയ മണല്‍ക്കുന്ന്‍. വണ്ടി കുത്തനെ അതിന് മുകളിലേക്ക് കയറുന്നു. വണ്ടിക്കുള്ളില്‍ പേടി, സന്തോഷമായി മാറിയ ആര്‍ത്തു വിളി.

അഹമ്മദ് ഭായ് ചോദിച്ചു...യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌..?

എല്ലാവരും കൂടി, എസ് വെരി മച്ച്‌ എന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

കുന്നിന് മുകളില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അപ്പുറത്ത് പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വലിയ കുണ്ട്. വണ്ടി താഴേക്ക് ചരിഞ്ഞ് തുടങ്ങി. അഹമ്മദ് ഭായ് ബ്രെയ്ക്ക് ചവുട്ടിയിട്ടും വണ്ടി മണലിലൂടെ താഴേക്ക് പതുക്കെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കൂടെ കുറെ മണലും. താഴെ എത്തിയ വണ്ടി പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയെങ്കിലും കൂടെ വന്ന മണല്‍ വണ്ടിയുടെ ടയറുകളെ മണലില്‍ ആഴ്ത്തി.

വണ്ടി മുന്നിലേക്കെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുംതോറും ടയര്‍ മണലില്‍ പുതഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അല്‍പ നേരത്തെ ശ്രമത്തിന് ശേഷം അഹമ്മദ് ഭായ് പറഞ്ഞു, നോ ഗുഡ്, ടയര്‍ ഗോണ്‍….

ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. ചുറ്റിലും മണലാരണ്യം മാത്രം. കാക്കക്കിരിക്കാന്‍ ഒരു തണല്‍ കൂടിയില്ല. സൂര്യന്‍ കത്തിജ്വലിച്ചങ്ങനെ തലയ്ക്കു മുകളില്‍. താഴെ ചുട്ടു പഴുത്ത മണല്‍.

നോമ്പുകാലമായതിനാല്‍ വേറെ ഒരു സവാരിയും അടുത്ത പ്രദേശത്തെങ്ങുമില്ല. ഒരാളുടെയും മൊബൈലിനും അവിടെ സിഗ്നലുമില്ല.

ദൈവമേ ഇവിടെത്തന്നെ കരിഞ്ഞുണങ്ങിത്തീരാനാണോ യോഗം….!!

അഹമ്മദ് ഭായ് സിഗ്നല്‍ കിട്ടുന്ന സ്ഥലം അന്വേഷിച്ച് നടന്നു. കുറെ ദൂരം പോയപ്പോള്‍ കിട്ടി എന്ന്‍ തോന്നുന്നു. അവിടെ നിന്നും ആരെയോ വിളിച്ചു.

കുറെ കഴിഞ്ഞ് അഹമ്മദ് ഭായ് തിരിച്ചു വന്നു. ആരോ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞുവത്രേ.

ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് കാണും, ഒരു വലിയ ഫോര്‍ വീല്‍ ഡ്രൈവുമായി ഒരാള്‍ വന്നു. ഹാവൂ, ഇനി ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിന്ന് ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടാമെന്നു തോന്നുന്നു.

അയാള്‍ വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്ത് ഒരു പ്രത്യേക രീതിയില്‍ ചക്രങ്ങളെ ഞെട്ടലോടെ തിരിപ്പിച്ച് മണലില്‍ മുങ്ങിയ ടയറുകള്‍ പുറത്തു കൊണ്ടുവരുന്ന കാഴ്ച്ച വിശേഷപ്പെട്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. കൂടെ ഞങ്ങളുടെ തള്ളലും കൂടി ആയപ്പോള്‍ വണ്ടി പൂര്‍വ്വ സ്ഥിതിയില്‍ എത്തി.

ആ വിദഗ്ധ ഡ്രൈവറോട് ഒരായിരം നന്ദി പറഞ്ഞ്, ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്ന് അധികം സാഹസികത കാണിക്കാതെ സ്ഥലം വിട്ടു.

വഹിബാ സാന്‍ഡ്സ്നോട് വിട.

രാജു മസ്കറ്റില്‍ വന്നിട്ട് ഒരു മാസത്തോളമായി എന്നത് അവന് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. അത്ര വേഗമാണ് ദിവസങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീണത്‌.

അവസാന ദിവസം പണികളെല്ലാം തീര്‍ത്തു എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ പുറത്ത് നല്ല ചാറ്റല്‍ മഴ.
മരുഭൂമിയില്‍ മഴയോ...അതെ, ഇപ്പൊ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്…!!

എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് കാറില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ രാജു സ്വയം ചോദിച്ചു.. യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്‌? ഉത്തരം ഉടനെ വന്നു…. എസ് വെരി മച്ച്‌…!!